Leeftijdsdiscriminatie

Op 1 mei 2004 is de Wet Gelijke Behandeling op grond van leeftijd bij arbeid, in werking getreden. Personen die zich ongelijk behandeld voelen op grond van leeftijd bij arbeid, beroep, en beroepsonderwijs kunnen een verzoek om een oordeel indienen bij de Commissie Gelijke Behandeling. Tûmba kan daarbij assisteren.

Het verbod op onderscheid op grond van leeftijd geldt bij werving, selectie en aanstelling van personeel, arbeidsbemiddeling, arbeidsvoorwaarden, bevordering en ontslag. Daarnaast is het van toepassing op beroepsonderwijs, beroepskeuzevoorlichting, loopbaanoriëntatie en het lidmaatschap van werkgevers- en werknemersorganisaties of een vereniging van beroepsgenoten.

Het stellen van een leeftijdsgrens kan in sommige gevallen geoorloofd zijn. Dit is bijvoorbeeld het geval bij ontslag vanwege het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd. Een ander voorbeeld is werkgelegenheidsbeleid dat speciaal gericht is op de bevordering van de arbeidsdeelname van jongeren. Zo blijft er een apart minimumloon bestaan, omdat dit tot doel heeft jongeren een grotere kans op werk te geven.

Het stellen van leeftijdseisen bij vacatures lijkt een gewone zaak. Ook het vereiste van jarenlange ervaring (dit is een indirect leeftijdscriterium) wordt vaak vermeld. Dergelijke eisen bij het openlijk aanbieden van een betrekking mogen sinds 2004 niet meer gesteld worden, tenzij de reden van deze eis uitdrukkelijk wordt vermeld (art 9 Wet Gelijke Behandeling op grond van leeftijd bij de arbeid) en dit een redelijk argument is.

Tûmba schrijft bedrijven en instellingen aan die zich schuldig maken aan leeftijdsdiscriminatie, biedt hen de bijbehorende achtergrondinformatie en nodigt het bedrijf uit tot een (vaak telefonisch) gesprek.