Gemeenten verplicht tot instellen antidiscriminatie voorziening

Op 10 februari heeft de Tweede Kamer de Wet gemeentelijke antidiscriminatievoorzieningen aangenomen. Deze wet verplicht gemeenten hun burgers toegang te bieden tot een onafhankelijke antidiscriminatievoorziening waar zij terecht kunnen met klachten over discriminatie. Ook zijn gemeentes verplicht tot registratie van deze klachten.

Blijdschap
De Adv-wet erkent de noodzaak van professionele en onafhankelijke antidiscriminatie voorzieningen en maakt een betere aanpak van discriminatie mogelijk. Er bestaan nu nog grote kwaliteitsverschillen in de bereikbaarheid en deskundigheid van hulp en advies die in verschillende gemeenten te vinden is. Als gemeenten voorzieningen of bureaus regelen die voldoen aan kwaliteitseisen zoals Art.1 die aan haar leden stelt, dan wordt deskundige klachtbehandeling binnenkort bereikbaar voor iedereen. Dit geldt voor vragen over alle discriminatiegronden zoals leeftijd, handicap, sekse, seksuele voorkeur, huidskleur en geloof.

Teleurstelling
Wel is er teleurstelling dat de voorlichtingstaak van de antidiscriminatievoorzieningen niet in de wet is opgenomen. Voorlichting is onmisbaar voor het voorkomen van discriminatie, noodzakelijk om burgers te informeren over hun recht op gelijke behandeling en van belang voor een betrouwbare klachtenregistratie. Zonder voorlichting weten mensen vaak niet wat discriminatie precies is en wat ze moeten doen of waar ze terecht kunnen.

Reikwijdte beperkt
Helaas vallen klachten over de overheid niet onder de Adv-wet. De wet beperkt zich tot klachten tussen burgers onderling. Ook vallen nog niet alle maatschappelijke terreinen waarop discriminatie zich voor kan doen onder de reikwijdte van de wet.
"Dit betekent niet dat een Adv deze klachten niet zou behandelen. Een Adv zal ook klachten over de overheid in behandeling nemen."

Niet in hun eentje

De wet laat de manier waarop gemeenten aan deze wettelijke verplichting gaan voldoen over aan de gemeenten zelf. Wel stimuleren het kabinet en Art.1 gemeenten niet in hun eentje iets op te zetten, maar samen te gaan werken met andere gemeenten en met een bestaande professionele antidiscriminatievoorziening. Voor kleine gemeenten is het onmogelijk deskundigheid op te bouwen nodig om discriminatie op professionele wijze aan te pakken, medewerkers van een te klein ADV krijgen te weinig klachten om ervaring op te doen.